74ನೇ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ, ದಿನಗಳು ಸಮೀಪಸುತ್ತಿವೆ..ಇದೇ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12ರಿಂದ 17ರ ತನಕ ಕರಾವಳಿಯ ಮಡಿಲು ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ. ಎಲ್.ಎಸ್ ಶೇಷಗಿರಿರಾವ್ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ. ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಧರ್ಮಾಧಿಕಾರಿ ಡಾ.ಡಿ. ವಿರೇಂದ್ರ ಹೆಗ್ಗಡೆ ಅವರು ಸಮ್ಮೇಳನ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಸುದ್ದಿ. ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೆಂದು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವ್ಯಾಸರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳ, ಸಮ್ಮೇಳನದ ನಿಗದಿತ ದಿನಾಂಕ ಮುಂದೂಡಿಕೆ..ಎಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆ ಇದೀಗ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12ರಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಉಡುಪಿ ಸಿಂಗಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ಡಿ. ವಿರೇಂದ್ರ ಹೆಗ್ಗಡೆ ಮತ್ತು ಕೆ.ಕೆ. ಪೈ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮ್ಮೇಳನದ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಕಲಾವಿದ ಯು. ಮಂಜುನಾಥ ಮಯ್ಯ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕರಾವಳಿ ಕಲೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಮುಕುಟವನ್ನು ಹೋಲುವ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಿದೆ. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಒಟ್ಟು ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ 43 ಸಮಿತಿಗಳ ರಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಾರಾಟಗಾರರು, ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಈಗಾಗಲೇ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗೋದೇ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತೆ? ಸಮಯ ಪಾಲನೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತೇ? ಎಷ್ಟೋ ಕೋಟಿ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪೋಷಣೆ ಆಗುತ್ತೋ ಅಥವ ಉದರ ಪೋಷಣೆ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತೋ ಇದು ಮುಂದಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.
ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕಿಂತ ಉದರ ಪೋಷಣೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಊಟದ ಛತ್ರದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವ ಮಂದಿ, ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಗೋಷ್ಟಿ, ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಕುಳಿತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಬರೇ ಕುರ್ಚಿಗಳೇ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ಆಲಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಿತ್ತು. ಬೀದರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದೂ ಅದೆ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ವರೆಗೆ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ಮುಂದುವರೆದಾಗ, ಬರೇ ಕುರ್ಚಿಗಳೇ ಸಭಿಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ಥಟ್ಟನೆ ನೆನಪಾಗುವುದು 2003ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೂಡುಬಿದಿರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ನಡೆದಾಗ ಸಮಯ ಪಾಲನೆ, ಸಭಿಕರ ಕೊರತೆ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ. ಆ ಬಗ್ಗೆ ಡಾ. ಮೋಹನ್ ಆಳ್ವರ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲೇಬೇಕು. ಅದನ್ನೇ ಹನಿಕವಿ ಡುಂಡಿರಾಜ್ ಹೀಗೆಂದಿದ್ದರು;
ಕವಿಗಳು
ಮಾಡುತ್ತಾರೆ
ಕವನ
ವಾಚನ,
ಆಳ್ವರು
ನೋಡುತ್ತಾರೆ
ತಮ್ಮ ವಾಚನ್ನ!!
ಕವನ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಅಷ್ಟೇ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ.
ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ ಎಂಬುವುದೇ ನಮ್ಮ ಆಶಯ.
Thursday, November 22, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment