ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಂಗತನಾಗುವುದೇ ತಡ, ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಗೀರು ತುಂಬಾ ಕೇರ್ ಫುಲ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಾಗಿರಬೇಕು. ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತ್ರೆ..ಎಲ್ರೂ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡ್ತಾರೆ..ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾದ್ರೆ ಪೀಡಿಸ್ತಾರೆ. ಅವಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕ್ತಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲಿ ಅಂತ ಕೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಬಹುಶಃ ನಿಮಗೂ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು. ಇದು ಸಿಲಿಕಾನ್ ಸಿಟಿಯ 'ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್'. ಇಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಹಗಲಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ಕಾಲ್ಕು ಗಂಟೆನೂ ಜನ ಸುತ್ತಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಭಾವದ ಜನರನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ಮೊನ್ನೆ ಅಗತ್ಯ ಕೆಲಸದ ಮೇರೆಗೆ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ನತ್ತ ನಡೆದಿದ್ದೆ. ಕಾರಣ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಠ ಕುಂಟಿನಿ ಸರ್ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದ ನಂತ್ರ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಕಡೆ ಹೋದೆ. ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಅರ್ಧಗಂಟೆ ದಾರಿ ಟ್ರಾಪಿಕ್ ಜಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಹಾಕೊಂಡು ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ತಲುಪಲು ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆ ಆಯಿತು. ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ ರಾತ್ರಿ 7.30. ಇನ್ನೇನೋ ಅರ್ಧಗಂಟೆಲಿ ಬರರ್ತೇನೆ ಅಂದ ಕುಂಟಿನಿ ಸರ್ ಬರುವಾಗ 9.30 ಆಯಿತು. ಕಾದೆ..ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಾದೆ..ಕಾದೆ..ಒಂಬತ್ತೂವರೆ ತನಕ ಕಾದೆ.
ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಹುಡುಗಿ ಕಾಯ್ತ ಇದ್ಳು. ಜೀನ್ಸ್ ಧಾರಿ ಹುಡುಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವಳ ಅಮ್ಮ ಹೈದರಾಬಾದ್ ನಿಂದ ಬರೋವರಿದ್ದರು. ನಾನು ಅವಳೂ ಕಾಯ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಿವಿ. ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಳು ಹುಡುಗಿ. ಸುತ್ತ ಓಡಾಡುವ ಪುಂಡ ಹುಡುಗರ ಕಣ್ಣು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವಳೂ ಒಂದು ಕಡೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೇವು. ನಾಲ್ಕು ಹುಡುಗರ ಗುಂಪೊಂದು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತುವರಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು. ನಂಗೆ ಡೌಟು ಬಂತು. ಏನಾದ್ರೂ ಅವರು ತರ್ಲೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ..ಬಿಡೋದು ಬೇಡ. ನಮ್ಮಿಂದಾಗೋದನ್ನು ಮಾಡೋಣ ಎಂದೂ ಅವಳೂ ರೆಡಿಯಾದಳು. ಆಗ ಗಂಟೆ 9.15. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಅವಳ ಕೂದಲು ಟಚ್ ಮಾಡಿದ್ದ. ಅಷ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದೇ ತಡ..ಅವಳ ಕಾಲಲ್ಲಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿ ತೆಗದು ಅವನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಿದ್ದಳು. ಅವನ ಜೊತೆಯಿದ್ದ ಇತರ ಹುಡುಗ್ರು ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಮಾಯ. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನಾಲ್ಕು ಇತರ ಹುಡುಗ್ರು ಆತನಿಗೆ ಥಳಿಸಿದ್ದೇ ಥಳಿಸಿದ್ದು. ಆಮೇಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿದ್ದ..ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಅಮ್ಮನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ್ರು..ನಾನೇನು ಮತ್ತೆ 10 ನಿಮಿಷ್ ಬೇರೇಡೆ ಹೋಗಿ ಸರ್ ಅವರನ್ನು ಕಾದೆ. ಆ 10 ನಿಮಿಷವೂ ನಾನು ಪ್ರಾಣ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಮೈಯೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕಾದಿದ್ದೆ. 9.30ಗೆ ಕುಂಟಿನಿ ಬಂದ್ರು. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ, ತುರಾತುರಿಯಿಂದ ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಟ್ಟ sprite ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನನ್ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿದೆ. ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವವರೆಗೂ ಅವರಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ಬರಹೇಳಿದೆ. ಇಂಥ ಘಟನೆಗಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹುಡುಗೀರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಓಡಾಡಬೇಕಾದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಜೋಪಾನವಾಗಿರಬೇಕು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ರೂ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಗೊಮ್ಮೆ-ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೊಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಾಡುವ ಪೋಲೀಸರು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡ್ರೂ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಉದಾಸೀನ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದಿದ್ದೇ ಅನ್ತಾರೆ.
Friday, December 28, 2007
Wednesday, December 26, 2007
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಭವಿಷ್ಯ ಕೊಲ್ಲುವ ಸಿನಿಮಾಗಳು
10th class 'A' section..ಇದೇನಪ್ಪಾ ಅಂದುಕೋಬೇಡಿ. 'ದಿಲ್ ಸತ್ಯ' ನಿರ್ದೇಶನದ ಹೊಸ ಫಿಲ್ಮ್ . ಶೂಟಿಂಗ್ ನಡೀತಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇದು ವಯಸ್ಕರು ನೋಡ್ಬೇಕೋ ಮಕ್ಕಳು ನೋಡ್ಬೇಕೋ ತಿಳೀತಾ ಇಲ್ಲ. ಕಾಲೇಜ್ ಹೀರೋ, ವಿದ್ತಾರ್ಥಿ, ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್, ಮುಂತಾದ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಬಂದತಾಯಿತು. ಚೆಲುವಿನ ಚಿತ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಹುಡುಗಿಯ ಲವ್ ಕತೆ ನೋಡಿಯಾಯಿತು. ಈಗ 10th class 'A' section ಲವ್ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡಾಕೆ ಬಾಕಿಯಿದೆ. ಇದೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಲವ್ ಅಂತೆ. 'A' section ಅನ್ನೋದ್ರಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷ ಇದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನಾದ್ರೂ ವಿಶೇಷ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ. ಕಾದು ನೋಡಬೇಕು. ಹಿಂದೆ ಗಂಭೀರ ಸಿನಿಮಾಗಳೆಲ್ಲಾ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದುವು. ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಬಂದಂತಾಯಿತು. ಈಗ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಕತೆ..ನೋ ನೋ ಲವ್ ಕತೆ. ಇನ್ನು ನೈಂತ್, ಸೆವೆಂತ್, ಫಿಪ್ತ್, ಥರ್ಢ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಫಿಲ್ಮಗಳೂ ಬರಲಿವೆ.
ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರ್ತೀನಿ ಕೇಳಿ. ಸಿನಿಮಾಗಳು, ಟಿ.ವಿ.ಯಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ದೂರು ಈಗಲ್ಲ, ಬಹಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಕೇಳಿ ಬರ್ತಾ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಟಿ.ವಿ.ಗೆ ಮೂರ್ಖರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅಂತ ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಹಾಗಂತ ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲ ಮೂರ್ಖರಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಗೆ ಇರ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ರೂ ಮೂರ್ಖರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂರ್ಖರ ಜಗತ್ತೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ನನ್ ಮಗ ಕೆಟ್ಟುಹೋದಪ್ಪಾ...ಅಂತ ಗೋಳಾಡುವ ಹೆತ್ತವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಟಿ.ವಿ. ನೋಡಿ ನೋಡಿ ನನ್ ಮಗ ಕೆಟ್ಟೇ ಹೋದ..ಲವ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಏನ್ ಮಾಡೋದು ನಮ್ ಹಣೆಬರಹ..ಅಂತ ಹಣೆಬರಹವನ್ನು ದೂರುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
ಈಗ ಈ 10th class,.3rd class..ಮುಂತಾದ ಕ್ಲಾಸ್ವೈಸ್ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನೋಡೇ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಕೇವಲ ಕಾಲೇಜ್ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ..ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮಕ್ಕಳೂ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಏನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲಂದ್ರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಯಾದ್ರೂ 'ಮರ ಸುತ್ತುವ ಲವ್' ಮಾಡೋಕೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಡ ಬಡ ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ಹೆತ್ತವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಫಿಲಂಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಡ ಅನ್ತಾರ ಇಲ್ಲ, ಟಿವಿ ನೋಡ್ಬೇಡ ಅನ್ತಾರ ಇಲ್ಲ..ಯಾರಾದ್ರೂ ಬುದ್ದಿವಂತರು ಇಂಥ ಫಿಲಂಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತೆ ಅಂಥ ವಿರೋಧಿಸ್ತರಾ ಇಲ್ಲ..ಆದ್ರೆ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ದ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರ 'ಚ'ಕಾರ ವೆತ್ತಿದ್ರೆ ಸಾಕು..ಹನುಮಂತನ ಬಾಲದ ಥರ ಪುರಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚಾರ, ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ನಲಿದಾಡುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಯಾವುದೋ ಥರ್ಢ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಫಿಲಂ ಬಂದ್ರೆ ಅದನ್ನು ನಿಯತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇರ್ತಾರೆ ಹೇಳಿ? ಇರ್ತಾರೆ..ಹೇಗಿರ್ತಾರೆ..ನಾಳೆ ಇಂಥ ಟಾಕೀಸ್ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿಗೆ..ಆ ಸಿನಿಮಾದ ಹಾಡು, ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಜಾತಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನ್ಯಾಯ ಹೀಗೆ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆದು ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕೊರೆದು, ಮರುದಿನ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ ಸುಮ್ಮನಿರ್ತಾರೆ. ಹಾಗಂತ 10th class 'A' section ಕೆಟ್ಟ ಫಿಲಂ ಎನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಅದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಕೆ ನೋಡಿಲ್ಲ..ಕೇಳಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ 10ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಹುಡುಗಿ ಲವ್ ಮಾಡ್ತಾಳೆ..ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಹಿರೋಯಿನ್ ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತು. ನಾನಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಕೆಲವು ಹೆತ್ತವರು ಯಾಕೆ ಇಂಥ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲ್ಲ ಅಂತ. ಇದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಬಾಬಾ, ಹೈಸ್ಕೂಲು,ಪಿಯುಸಿ, ಚಿತ್ರಗಳೂ ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಹಂತದಲ್ಲಿವೆ. ನಿನ್ನೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ರು 'ಏನಾಯ್ತು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ'ವನ್ನೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅಂತ. ಹೌದು! ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಸತ್ಯನೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ..ಆದ್ರೆ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಇದು ಎಂಥ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತೆ ಗೊತ್ತೆ? ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೇ ಪರಿಣಾಮವಂತೂ ಬೀಳಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರೂ ಸತ್ಯ. ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಬೆಳಗಬೇಕಾದ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಭವಿಷ್ಯ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯುವರಾರು?
ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರ್ತೀನಿ ಕೇಳಿ. ಸಿನಿಮಾಗಳು, ಟಿ.ವಿ.ಯಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ದೂರು ಈಗಲ್ಲ, ಬಹಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಕೇಳಿ ಬರ್ತಾ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಟಿ.ವಿ.ಗೆ ಮೂರ್ಖರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅಂತ ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಹಾಗಂತ ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲ ಮೂರ್ಖರಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಗೆ ಇರ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ರೂ ಮೂರ್ಖರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂರ್ಖರ ಜಗತ್ತೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ನನ್ ಮಗ ಕೆಟ್ಟುಹೋದಪ್ಪಾ...ಅಂತ ಗೋಳಾಡುವ ಹೆತ್ತವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಟಿ.ವಿ. ನೋಡಿ ನೋಡಿ ನನ್ ಮಗ ಕೆಟ್ಟೇ ಹೋದ..ಲವ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಏನ್ ಮಾಡೋದು ನಮ್ ಹಣೆಬರಹ..ಅಂತ ಹಣೆಬರಹವನ್ನು ದೂರುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
ಈಗ ಈ 10th class,.3rd class..ಮುಂತಾದ ಕ್ಲಾಸ್ವೈಸ್ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನೋಡೇ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಕೇವಲ ಕಾಲೇಜ್ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ..ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮಕ್ಕಳೂ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಏನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲಂದ್ರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಯಾದ್ರೂ 'ಮರ ಸುತ್ತುವ ಲವ್' ಮಾಡೋಕೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಡ ಬಡ ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ಹೆತ್ತವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಫಿಲಂಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಡ ಅನ್ತಾರ ಇಲ್ಲ, ಟಿವಿ ನೋಡ್ಬೇಡ ಅನ್ತಾರ ಇಲ್ಲ..ಯಾರಾದ್ರೂ ಬುದ್ದಿವಂತರು ಇಂಥ ಫಿಲಂಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತೆ ಅಂಥ ವಿರೋಧಿಸ್ತರಾ ಇಲ್ಲ..ಆದ್ರೆ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ದ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರ 'ಚ'ಕಾರ ವೆತ್ತಿದ್ರೆ ಸಾಕು..ಹನುಮಂತನ ಬಾಲದ ಥರ ಪುರಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚಾರ, ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ನಲಿದಾಡುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಯಾವುದೋ ಥರ್ಢ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಫಿಲಂ ಬಂದ್ರೆ ಅದನ್ನು ನಿಯತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇರ್ತಾರೆ ಹೇಳಿ? ಇರ್ತಾರೆ..ಹೇಗಿರ್ತಾರೆ..ನಾಳೆ ಇಂಥ ಟಾಕೀಸ್ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತಿಗೆ..ಆ ಸಿನಿಮಾದ ಹಾಡು, ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಜಾತಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನ್ಯಾಯ ಹೀಗೆ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆದು ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕೊರೆದು, ಮರುದಿನ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ ಸುಮ್ಮನಿರ್ತಾರೆ. ಹಾಗಂತ 10th class 'A' section ಕೆಟ್ಟ ಫಿಲಂ ಎನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಅದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಕೆ ನೋಡಿಲ್ಲ..ಕೇಳಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ 10ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಹುಡುಗಿ ಲವ್ ಮಾಡ್ತಾಳೆ..ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಹಿರೋಯಿನ್ ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತು. ನಾನಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಕೆಲವು ಹೆತ್ತವರು ಯಾಕೆ ಇಂಥ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲ್ಲ ಅಂತ. ಇದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಬಾಬಾ, ಹೈಸ್ಕೂಲು,ಪಿಯುಸಿ, ಚಿತ್ರಗಳೂ ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಹಂತದಲ್ಲಿವೆ. ನಿನ್ನೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ರು 'ಏನಾಯ್ತು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ'ವನ್ನೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅಂತ. ಹೌದು! ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಸತ್ಯನೇ ಹೇಳ್ತಾರೆ..ಆದ್ರೆ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಇದು ಎಂಥ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತೆ ಗೊತ್ತೆ? ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೇ ಪರಿಣಾಮವಂತೂ ಬೀಳಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರೂ ಸತ್ಯ. ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಬೆಳಗಬೇಕಾದ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಭವಿಷ್ಯ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯುವರಾರು?
ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ದೇವಾಲಯಗಳು?!
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಒಂದಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಹೆಸ್ರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲ್ಲ. ನಾನು, ನನ್ ಅಂಕಲ್, ಅಣ್ಣ ಜೊತೆಗೇ ಹೋಗಿದ್ದು. ಈವರೆಗೆ ನಾನೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಉರಿದುಬೀಳ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೂ ಆ ದೇವಾಲಯದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಮಹಾ ದಾನಿಗಳೆಂದೇ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇರ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂಚೂರು ಹೇಳ್ತೀನಿ.
ನಾವು ದೇವಾಲಯ ಹೊಕ್ಕಾಗ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ ಖರೀದಿಸಿದೆವು. ಮತ್ತೆ ಒಳಗಡೆ ಹೋಗಿ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಲ್ಲಾ? ಹಾಗೆ ಹೋಗಿ ಒಬ್ಬ ಅರ್ಚಕನತ್ರ ಕೊಟ್ಟೆವು. ಆತನ ಕೈಗಿಗೆ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ ಇತ್ತಿತ್ತೇ ತಡ, 150 ರೂಪಾಯಿಯ ಚೀಟಿನ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ತುರುಕಿ 'ತೆಕೊಳ್ಳಿ' ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ. ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಂಡು, ಒಂದೆಡೆ ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತ ಯಾಕೆ ಈ ರೀತಿ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನೊದೇ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿ. ಅಂತೂ ಆತ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ನಾನೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿಸಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಆರತಿ ಬೆಳಗಿದ. ಆಮೇಲೆ ಈ ನೂರೈವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ ಒಬ್ಬ ಹೇಳಿದ '50 ರೂಪಾಯಿಯ ಬುಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಉಳಿದಿದ್ದು ಸೇವೆ' ಅಂತ. ನಮ್ಮ ಥರ ಹೊಸತಾಗಿ ಬಂದವರು ಅರ್ಚಕನ ಸಿಡಸಿಡ ಮುಖನೋಡಿ 150 ಕೊಟ್ಟು ಚೀಟಿ ಇಸ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ನಿತ್ಯ ಹೋಗೋರು ಅವರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು. ಇಲ್ಲಿ 150 ವ್ಯರ್ಥ ಅಂತ ನಂಗೇನು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಣ ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತಹ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯ ಅವಿವೇಕದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಸಿಗೆ ಮೂಡಿತು. ಇದು ಯಾವ ದೇವಸ್ಥಾನ ಅಂತ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹೇಳಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ 'ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ದೇವಾಲಯ'ಗಳಿಗೆ ಇದೂ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನ ಅನ್ನೋದು ಮಾತ್ರ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ.
ಇಂಥಹ ಹಲವಾರು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ ಬಿಡಿ. ಆದ್ರೆ ದಿನನಿತ್ಯ ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಮೋಸ ಮಾಡ್ತಾರೆ ನೋಡಿ. ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ವಿದೇಶಿಯರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಚೀಟಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಚಕ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಯೇ ಮಾತಾಡಿ ಬಂದವರನ್ನು ಮರುಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ವಟವಟಗುಟ್ಟುವ ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ ಪಟಪಟನೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತಾಡಿ, ಸಿಡ ಸಿಡ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಆತ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪೋಸ್ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಬೆರಗಾಗಬೇಕು. ಭಾಷೆ ತಿಳಿಯದ, ಇಲ್ಲಿನ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರ ತಿಳಿಯದ, ಸೇವೆ ಅಂದ್ರೆ ಏನೂಂತ ಅರಿಯದ 'ಅಮಾಯಕ'ರು ಹಣ ಸುರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಚಕನ ತಟ್ಟೆಗೆ, ದೇವರ ಡಬ್ಬಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಹಣವೇ ಹಣ..ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ, ಐದು ರೂಪಾಯಿ ಹರಕೆ ಹಾಕಲ್ಲ..ನೂರು, ಐನ್ನೂರರ ನೋಟುಗಳು..ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಂಗೇ ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸ್ತು. ನಾವು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಮಳಿಗೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೋ ಅನುಮಾನ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು. ಒಂದು ರೀತೀಲಿ ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ದೇವಾಲಯ..ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇದು 'ದೇವಸ್ಥಾನ' ಆಗದು. ಇಲ್ಲಿ ಹೋದವರೆಲ್ಲಾ 150 ಕೊಡಬೇಕಂದ್ರೆ..ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದ ಬಡವನೊಬ್ಬ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಬರ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ...ಇದ್ದ ನೂರು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಚಕರು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲ್ಲ ಅನ್ನೋದ್ರಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಏನು? ಇದೆಲ್ಲಾ ಹಣ ಮಾಡುವ ಐಡಿಯಾ..ದೇವ್ರ ಸೇವೆನೋ..ಉಳ್ಳವರ ಉದರ ಸೇವೆನೋ ತಿಳಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ ಹಾಕಿದ್ರೂ ಯಾವ ಪಾಪನೂ ಬರಲ್ಲ. ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು ಬೇಕು ಅಂತ ಬೊಬ್ಬಿಡುತ್ತೇವಲ್ಲಾ? ಈ ರೀತಿಯ ಹಣ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಹಣ ಕೀಳುವವರನ್ನು ಮೊದಲು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬೇಕು. ದಾನ ಮಾಡ್ತೀವಿ..ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಮ ಹವನ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಪುಕ್ಕಟೆ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಗಳು ಹೀಗಾದರೆ...?!!!
ನಾವು ದೇವಾಲಯ ಹೊಕ್ಕಾಗ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ ಖರೀದಿಸಿದೆವು. ಮತ್ತೆ ಒಳಗಡೆ ಹೋಗಿ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಲ್ಲಾ? ಹಾಗೆ ಹೋಗಿ ಒಬ್ಬ ಅರ್ಚಕನತ್ರ ಕೊಟ್ಟೆವು. ಆತನ ಕೈಗಿಗೆ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿ ಇತ್ತಿತ್ತೇ ತಡ, 150 ರೂಪಾಯಿಯ ಚೀಟಿನ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ತುರುಕಿ 'ತೆಕೊಳ್ಳಿ' ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ. ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಂಡು, ಒಂದೆಡೆ ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತ ಯಾಕೆ ಈ ರೀತಿ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನೊದೇ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿ. ಅಂತೂ ಆತ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ನಾನೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿಸಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಆರತಿ ಬೆಳಗಿದ. ಆಮೇಲೆ ಈ ನೂರೈವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ ಒಬ್ಬ ಹೇಳಿದ '50 ರೂಪಾಯಿಯ ಬುಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಉಳಿದಿದ್ದು ಸೇವೆ' ಅಂತ. ನಮ್ಮ ಥರ ಹೊಸತಾಗಿ ಬಂದವರು ಅರ್ಚಕನ ಸಿಡಸಿಡ ಮುಖನೋಡಿ 150 ಕೊಟ್ಟು ಚೀಟಿ ಇಸ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ರು. ನಿತ್ಯ ಹೋಗೋರು ಅವರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು. ಇಲ್ಲಿ 150 ವ್ಯರ್ಥ ಅಂತ ನಂಗೇನು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಣ ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತಹ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯ ಅವಿವೇಕದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಸಿಗೆ ಮೂಡಿತು. ಇದು ಯಾವ ದೇವಸ್ಥಾನ ಅಂತ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹೇಳಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ 'ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ದೇವಾಲಯ'ಗಳಿಗೆ ಇದೂ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನ ಅನ್ನೋದು ಮಾತ್ರ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ.
ಇಂಥಹ ಹಲವಾರು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ ಬಿಡಿ. ಆದ್ರೆ ದಿನನಿತ್ಯ ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿ ಮೋಸ ಮಾಡ್ತಾರೆ ನೋಡಿ. ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ವಿದೇಶಿಯರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಚೀಟಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಚಕ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಯೇ ಮಾತಾಡಿ ಬಂದವರನ್ನು ಮರುಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ವಟವಟಗುಟ್ಟುವ ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ ಪಟಪಟನೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತಾಡಿ, ಸಿಡ ಸಿಡ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಆತ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪೋಸ್ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಬೆರಗಾಗಬೇಕು. ಭಾಷೆ ತಿಳಿಯದ, ಇಲ್ಲಿನ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರ ತಿಳಿಯದ, ಸೇವೆ ಅಂದ್ರೆ ಏನೂಂತ ಅರಿಯದ 'ಅಮಾಯಕ'ರು ಹಣ ಸುರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಚಕನ ತಟ್ಟೆಗೆ, ದೇವರ ಡಬ್ಬಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಹಣವೇ ಹಣ..ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ, ಐದು ರೂಪಾಯಿ ಹರಕೆ ಹಾಕಲ್ಲ..ನೂರು, ಐನ್ನೂರರ ನೋಟುಗಳು..ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಂಗೇ ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸ್ತು. ನಾವು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಮಳಿಗೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೋ ಅನುಮಾನ ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು. ಒಂದು ರೀತೀಲಿ ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ದೇವಾಲಯ..ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇದು 'ದೇವಸ್ಥಾನ' ಆಗದು. ಇಲ್ಲಿ ಹೋದವರೆಲ್ಲಾ 150 ಕೊಡಬೇಕಂದ್ರೆ..ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದ ಬಡವನೊಬ್ಬ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಬರ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ...ಇದ್ದ ನೂರು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಚಕರು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲ್ಲ ಅನ್ನೋದ್ರಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಏನು? ಇದೆಲ್ಲಾ ಹಣ ಮಾಡುವ ಐಡಿಯಾ..ದೇವ್ರ ಸೇವೆನೋ..ಉಳ್ಳವರ ಉದರ ಸೇವೆನೋ ತಿಳಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ ಹಾಕಿದ್ರೂ ಯಾವ ಪಾಪನೂ ಬರಲ್ಲ. ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು ಬೇಕು ಅಂತ ಬೊಬ್ಬಿಡುತ್ತೇವಲ್ಲಾ? ಈ ರೀತಿಯ ಹಣ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಹಣ ಕೀಳುವವರನ್ನು ಮೊದಲು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಬೇಕು. ದಾನ ಮಾಡ್ತೀವಿ..ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಮ ಹವನ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಪುಕ್ಕಟೆ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಗಳು ಹೀಗಾದರೆ...?!!!
Tuesday, December 25, 2007
ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೇ..
ಛಳಿ ಛಳಿಯಲೂ ಬಳಿ ಬಂದಿದೆ
ಹೊಸವರ್ಷದ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಪರ್ಶ
ಎಲೆ ಎಲೆಯಲ್ಲೂ ತಲೆದೋರಿದೆ
ಹೊಸ ಕಲೆಗಾರಿಕೆಯ ಹರ್ಷ
ಮಾತು ನಿಂತಿದೆ ಭಾವ ಹೊಳೆದಿದೆ
ಪ್ರೇಮದ ಎದೆಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಅರಳಿ ನಿಂತಿದೆ ಬೆಳಕು ಹೀರಿದೆ
ಹೂವಿನ ದಳದಳಗಳಲ್ಲಿ..
ಹೌದು! ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ. ಬದುಕಿನ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸಡಗರ-ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇನೋ ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 1 ಬಂದೇ ಬರುತ್ತೆ. ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೆನೆನೆನೆಯುತಲೀ..ಹೊಸ ಕನಸುಗಳು ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ 2007ರ ಜನವರಿ 1ನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತ ಮಾಡಿದ್ದೇವು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನವ ಸ್ಪರ್ಶ. ಕಳೆದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವುಂಟೇ? ಅದೇ ರಾಗ, ಅದೇ ಹಾಡು ಎಂಬಂತೆ ಅದೇ ಹಗಲು, ಅದೇ ರಾತ್ರಿ, ಅದೇ ಸೂರ್ಯ, ಅದೇ ಚಂದ್ರ. ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆ-ಬರುವ ನಾಳೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ..ಎಲ್ಲವೂ ಅದೇ. ಬಹುಶಃ ಮನುಷ್ಯನ ಕನಸು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಮೂರ್ತ ರೂಪ ನೀಡಲು ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಆದಿ-ಅಂತ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸಿರಬಹುದೇನೋ..ಆದ್ರೂ ಏನೋ ಸಂಭ್ರಮ . ಹೊಸತಾದನ್ನು ಬಾಚಿ ಮುತ್ತಿಡುವ ಮನಸ್ಸು..ನವಿರುಭಾವಗಳ ಪುಳಕ. ಕನಸುಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲುವ ಮಹತ್ತರ ಭರವಸೆ. ಇನ್ನೂ ಜಗವನ್ನು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡದ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಹಾಲುಗಲ್ಲದಲ್ಲೂ ಹೊಸತನದ ಸ್ಪರ್ಶ.
ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಮನಮನದಲ್ಲಿ ಹೊಸತನದ ಚಿಗುರು..ನವಹುರುಪಿನ ತಳಿರು
ನವಬದುಕಿಗೊಂದು ನೂತನ ಪಲ್ಲವಿ..ಹೊಸ ಮುನ್ನುಡಿ..
ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸವರ್ಷವನ್ನು ಜನವರಿ 1ರಂದು ಆಚರಿಸಿದ್ದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಯುಗಾದಿ ಹೊಸ ವರ್ಷ. ಆದರೆ ಬದಲಾದ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಆಧುನಿಕರಣದ ಪರಿಣಾಮ, ಅಂತರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ..ಯುಗಾದಿಗಿಂತ ಜನವರಿ 1 ನೂತನ ವರ್ಷವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇರಲಿ, 'ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕೋಲ' ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹೊಂದಿರುವ ಗ್ರಿಗೋರಿಯನ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ ಜನವರಿ 1ನ್ನು ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರೋಮನ್ ದೇವತೆ ಜಾನುಸ್ಸನ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಜನವರಿ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಜಪಾನೀಯರು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಸ್ಟ್ರಾಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ 'ಸುಖ-ಸಮೃದ್ಧಿ ನೀಡು, ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದೂರವಿರಿಸು' ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಾರಂತೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 17ರಿಂದ ಫೆಬ್ರವರಿ 19ರ ನಡುವೆ ಬರುವ ಪಾಡ್ಯ ದಿನವನ್ನು 'ಯು ಆನ್ ಟ್ಯಾನ್' ಎಂದು ಕರೆದು ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದು ಕರೆದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟಿಬೇಟಿಯನ್ನರಿಗೆ ಜನವರಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಚ್ ತನಕ ಹೊಸ ವರ್ಷ.ಅದನ್ನೇ 'ಲೋಸರ್' ಎನ್ನುತ್ತಾರಂತೆ. ಇನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟ್ನ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರ ನದಿ ನೈಲ್ ತುಂಬಿ ಹರಿದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸವರ್ಷವಂತೆ. ಹೀಗೆ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಪರಿ ವಿಭಿನ್ನ.
ಹೌದು! ನಾವೂ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಸಿದ್ದರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಏನ್ ಮಾಡೋದು ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ..ಏನಾದ್ರೂ ಒಂದು ಮಾಡ್ಲೇಬೇಕು..ಕೆಲವರು ನಾನ್ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಲ್ಲ, ಬಾರ್ -ಪಬ್ ಗೆ ಹೋಗಲ್ಲ, ಮದ್ಯ ಸೇವಿಸಲ್ಲ..ಅಮ್ಮ-ಅಪ್ಪನತ್ರ ಜಗಳ ಮಾಡಲ್ಲ..ಹೊಸ ಹುಡುಗೀನ/ಹುಡುಗನಾ ಲವ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು..ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು..ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಯೋಚನೆಗಳು..ಕನಸುಗಳು. ಅದ್ಸರಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಇಂಥ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳು ಇರಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಕುಡಿಯಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಡಿಸೆಂಬರ್ 31 ರಾತ್ರಿ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದು ಬೀಡಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ರೆ..?!ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಇಂಥ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟು..ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಹಳೇ ಚಾಳಿಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸತನದ ಸುಪ್ರಭಾತ ಮೊಳಗಿ ಸಾಧನೆಯ ದಾರಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಬೇಕು..ಜ್ಞಾನದ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಬೇಕು.
ಹೊಸ ಬೇರು ಹಳೆ ಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರಸೊಬಗು..
ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ಅನುಭವವು ಬರುವ ನಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಬಾಳಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗಬೇಕು
ಕವಿಋಷಿ ಕುವೆಂಪು ನೂತನ ವರ್ಷವನ್ನು
ತೆರೆದಿದೆ ಮನೆ ಓ ಬಾ ಅತಿಥಿ..
ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಹೊಸ ಗಾಳಿಯ
ಹೊಸ ಬಾಳನು ತಾ ಅತಿಥಿ..
ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
'ಅಂದವೇ ಆನಂದ, ಆನಂದವೇ ಮಕರಂದ'-ಹೊಸ ವರುಷದ ಸಂಭ್ರಮದ ಗಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ನೂತನವಾಗಿರಲಿ. ಬದುಕಿನ ಜಂಜಾಟಕ್ಕೆ ಸೋತ ಮೂಕಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಸತನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಲಿ.
ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೇ.
ಮುಸುಕಿದೀ ಮಬ್ಬಿನಲಿ
ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು
ಇರುಳು ಕತ್ತಲೆಯ ಗವಿ..
ಮನೆದೂರ ಕನಿಕರಿಸಿ,
ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು
ಹೊಸ ವರುಷದ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಬೇಡೋಣ..ಹೊಸತನದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕೋಣ. ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದ ಬದುಕನ್ನು ಬೆಳಗೋಣ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ೀ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ..ಆದರೆ ಉತ್ತಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಮ್ಮದಾಗಲಿ. ಸರ್ವರಿಗೂ ಹೊಸ ವರುಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.
ಹೊಸವರ್ಷದ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ಪರ್ಶ
ಎಲೆ ಎಲೆಯಲ್ಲೂ ತಲೆದೋರಿದೆ
ಹೊಸ ಕಲೆಗಾರಿಕೆಯ ಹರ್ಷ
ಮಾತು ನಿಂತಿದೆ ಭಾವ ಹೊಳೆದಿದೆ
ಪ್ರೇಮದ ಎದೆಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಅರಳಿ ನಿಂತಿದೆ ಬೆಳಕು ಹೀರಿದೆ
ಹೂವಿನ ದಳದಳಗಳಲ್ಲಿ..
ಹೌದು! ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ. ಬದುಕಿನ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸಡಗರ-ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇನೋ ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 1 ಬಂದೇ ಬರುತ್ತೆ. ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೆನೆನೆನೆಯುತಲೀ..ಹೊಸ ಕನಸುಗಳು ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ 2007ರ ಜನವರಿ 1ನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತ ಮಾಡಿದ್ದೇವು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನವ ಸ್ಪರ್ಶ. ಕಳೆದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವುಂಟೇ? ಅದೇ ರಾಗ, ಅದೇ ಹಾಡು ಎಂಬಂತೆ ಅದೇ ಹಗಲು, ಅದೇ ರಾತ್ರಿ, ಅದೇ ಸೂರ್ಯ, ಅದೇ ಚಂದ್ರ. ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆ-ಬರುವ ನಾಳೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ..ಎಲ್ಲವೂ ಅದೇ. ಬಹುಶಃ ಮನುಷ್ಯನ ಕನಸು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಮೂರ್ತ ರೂಪ ನೀಡಲು ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಆದಿ-ಅಂತ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸಿರಬಹುದೇನೋ..ಆದ್ರೂ ಏನೋ ಸಂಭ್ರಮ . ಹೊಸತಾದನ್ನು ಬಾಚಿ ಮುತ್ತಿಡುವ ಮನಸ್ಸು..ನವಿರುಭಾವಗಳ ಪುಳಕ. ಕನಸುಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲುವ ಮಹತ್ತರ ಭರವಸೆ. ಇನ್ನೂ ಜಗವನ್ನು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡದ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಹಾಲುಗಲ್ಲದಲ್ಲೂ ಹೊಸತನದ ಸ್ಪರ್ಶ.
ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದರೆ ಮನಮನದಲ್ಲಿ ಹೊಸತನದ ಚಿಗುರು..ನವಹುರುಪಿನ ತಳಿರು
ನವಬದುಕಿಗೊಂದು ನೂತನ ಪಲ್ಲವಿ..ಹೊಸ ಮುನ್ನುಡಿ..
ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸವರ್ಷವನ್ನು ಜನವರಿ 1ರಂದು ಆಚರಿಸಿದ್ದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಯುಗಾದಿ ಹೊಸ ವರ್ಷ. ಆದರೆ ಬದಲಾದ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಆಧುನಿಕರಣದ ಪರಿಣಾಮ, ಅಂತರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ..ಯುಗಾದಿಗಿಂತ ಜನವರಿ 1 ನೂತನ ವರ್ಷವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇರಲಿ, 'ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕೋಲ' ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹೊಂದಿರುವ ಗ್ರಿಗೋರಿಯನ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ ಜನವರಿ 1ನ್ನು ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರೋಮನ್ ದೇವತೆ ಜಾನುಸ್ಸನ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಜನವರಿ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಜಪಾನೀಯರು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಸ್ಟ್ರಾಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ 'ಸುಖ-ಸಮೃದ್ಧಿ ನೀಡು, ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದೂರವಿರಿಸು' ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಾರಂತೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 17ರಿಂದ ಫೆಬ್ರವರಿ 19ರ ನಡುವೆ ಬರುವ ಪಾಡ್ಯ ದಿನವನ್ನು 'ಯು ಆನ್ ಟ್ಯಾನ್' ಎಂದು ಕರೆದು ಹೊಸ ವರ್ಷವೆಂದು ಕರೆದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಟಿಬೇಟಿಯನ್ನರಿಗೆ ಜನವರಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಚ್ ತನಕ ಹೊಸ ವರ್ಷ.ಅದನ್ನೇ 'ಲೋಸರ್' ಎನ್ನುತ್ತಾರಂತೆ. ಇನ್ನು ಈಜಿಪ್ಟ್ನ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರ ನದಿ ನೈಲ್ ತುಂಬಿ ಹರಿದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸವರ್ಷವಂತೆ. ಹೀಗೆ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಪರಿ ವಿಭಿನ್ನ.
ಹೌದು! ನಾವೂ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಸಿದ್ದರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಏನ್ ಮಾಡೋದು ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ..ಏನಾದ್ರೂ ಒಂದು ಮಾಡ್ಲೇಬೇಕು..ಕೆಲವರು ನಾನ್ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಲ್ಲ, ಬಾರ್ -ಪಬ್ ಗೆ ಹೋಗಲ್ಲ, ಮದ್ಯ ಸೇವಿಸಲ್ಲ..ಅಮ್ಮ-ಅಪ್ಪನತ್ರ ಜಗಳ ಮಾಡಲ್ಲ..ಹೊಸ ಹುಡುಗೀನ/ಹುಡುಗನಾ ಲವ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು..ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು..ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಯೋಚನೆಗಳು..ಕನಸುಗಳು. ಅದ್ಸರಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಇಂಥ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳು ಇರಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಕುಡಿಯಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಡಿಸೆಂಬರ್ 31 ರಾತ್ರಿ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದು ಬೀಡಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ರೆ..?!ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಇಂಥ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟು..ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಹಳೇ ಚಾಳಿಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸತನದ ಸುಪ್ರಭಾತ ಮೊಳಗಿ ಸಾಧನೆಯ ದಾರಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಬೇಕು..ಜ್ಞಾನದ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಬೇಕು.
ಹೊಸ ಬೇರು ಹಳೆ ಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರಸೊಬಗು..
ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ಅನುಭವವು ಬರುವ ನಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಬಾಳಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗಬೇಕು
ಕವಿಋಷಿ ಕುವೆಂಪು ನೂತನ ವರ್ಷವನ್ನು
ತೆರೆದಿದೆ ಮನೆ ಓ ಬಾ ಅತಿಥಿ..
ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಹೊಸ ಗಾಳಿಯ
ಹೊಸ ಬಾಳನು ತಾ ಅತಿಥಿ..
ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
'ಅಂದವೇ ಆನಂದ, ಆನಂದವೇ ಮಕರಂದ'-ಹೊಸ ವರುಷದ ಸಂಭ್ರಮದ ಗಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ನೂತನವಾಗಿರಲಿ. ಬದುಕಿನ ಜಂಜಾಟಕ್ಕೆ ಸೋತ ಮೂಕಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಸತನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಲಿ.
ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೇ.
ಮುಸುಕಿದೀ ಮಬ್ಬಿನಲಿ
ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು
ಇರುಳು ಕತ್ತಲೆಯ ಗವಿ..
ಮನೆದೂರ ಕನಿಕರಿಸಿ,
ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು
ಹೊಸ ವರುಷದ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಬೇಡೋಣ..ಹೊಸತನದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕೋಣ. ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದ ಬದುಕನ್ನು ಬೆಳಗೋಣ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ೀ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ..ಆದರೆ ಉತ್ತಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಮ್ಮದಾಗಲಿ. ಸರ್ವರಿಗೂ ಹೊಸ ವರುಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.
ಒಂಚೂರು ನೀವೂ ಓದ್ರೀ..
ರಸ್ಕಿನ್ ಬಾಂಡ್ ಬರೆದಿರುವ 'The little book of comfort' ಪುಸ್ತಕದ ಅನುವಾದ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಯಾರು ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಠ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ..ಆದ್ರೆ ಓದಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಪುಳಕಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದ್ಕೆ ನೀವೂ ಓದಲೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದೆ.
ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೋದ ವಾರ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಪರೀತ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಪರೀಕ್ಷೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತೀರ ಹೋಪ್ ಲೆಸ್ ಆಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಕ್ಷಣಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತವೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆಟ ಅಂತ ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಟಗಾರನಿರುತ್ತಾನೆ. ವಿಪರೀತ ದುರದೃಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅವರನ್ನು ಆ ದುರದೃಷ್ಠ ಅತೀ ಬುದ್ದಿವಂತರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಒಳ್ಳೆಯವರನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಸುಖವಾಗಿಡು ಎಂದು ದೇವರನ್ನು ಕೇಳೀಕೊಳ್ಳಬೇಡ, ನನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನಾಗಿಸು ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಡು. ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ನಂಬಿಕೋ, ಕ್ರಮೇಣ ಉಳಿದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಜಗಳ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡು, ಜಗಳ ಮಾಡುವವರಿಬ್ಬರೂ ಬಲಹೀನರು ಅಂತ ನಿನಗೇ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಸೋಲಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗೆಲುವು ಹಳೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಚಹಾದ ಎಲೆಗಳಂತವರು, ಬಿಸಿ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕುದ್ದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ತಾಕಿತ್ತು ಏನು ಅನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು. ಗಂಟೆ ಗಟ್ಟಲೆ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವನನ್ನು ದೂರವಿಡು, ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸೋಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಮಯ ತೆಗೋತಾನೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು, ಅದರಿಂದ ಮತ್ತೇನೂ ಆಗದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ನೀನು ಕನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿ ಹಾಕುತ್ತೀಯಾ. ನಿನನ್ನು ಕಂಡು ಅವರ್ಯಾರೋ ಸಂಕಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ನೆನಪಿರಲಿ. ಹಣ್ಣು ಬಿಡುವ ಮರಕ್ಕೆ ಜನ ಕಲ್ಲು ಬಿಸಾಡುವುದು.
ನಿನ್ನಿಂದ ಗೆಲ್ಲೋಕಾಗದಿದ್ರೆ ನಿನಗಿರುವುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ದಾರಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯನ್ನು ಭಯಂಕರ ಸುಸ್ತಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಆಟದ ಮೊದಲರ್ಧವನ್ನು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಆಡುತ್ತಾರೆ, ಎರಡನೇ ಆಟವನ್ನು ಆಡಿದವನು ಮಾತ್ರ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ, ಆವಾಗ ಅದೆಷ್ಟೋ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗದೆ ಇದ್ದುದು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೋ. ಗಟ್ಟಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮತ್ತು ಧುಮುಕುವ ನೀರು ತಮ್ಮದೇ ಹಾದಿ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನು ಯುವಕ, ಯಾವುದೇ ಸಾಲವಿಲ್ಲವಾ? ನೀನು ಶ್ರೀಮಂತ. ದೇವರು ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಅದರ ಭಾವವೇನಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಗೆಲುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಹತ್ತಿ ಬಂದ ದಾರಿಯೇ ಗೆಲುವಿಗಿಂತ ಚೆಂದಗಿತ್ತು ಅಂತ. ನಿನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಕೈಗಿಡಬೇಡ, ಕಡೇ ತನಕ ನಿನನ್ನು ಕಾಯೋದೆ ಅದು. ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದೇನೇನು ಸೌಂದರ್ಯ ನಿನ್ನಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿರು. ಆದರೆ ಅರವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸೌಂದರ್ಯವಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡು.
-ರಸ್ಕಿನ್ ಬಾಂಡ್
ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೋದ ವಾರ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಪರೀತ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಪರೀಕ್ಷೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತೀರ ಹೋಪ್ ಲೆಸ್ ಆಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಕ್ಷಣಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತವೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆಟ ಅಂತ ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಟಗಾರನಿರುತ್ತಾನೆ. ವಿಪರೀತ ದುರದೃಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅವರನ್ನು ಆ ದುರದೃಷ್ಠ ಅತೀ ಬುದ್ದಿವಂತರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಒಳ್ಳೆಯವರನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಸುಖವಾಗಿಡು ಎಂದು ದೇವರನ್ನು ಕೇಳೀಕೊಳ್ಳಬೇಡ, ನನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನಾಗಿಸು ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಡು. ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ನಂಬಿಕೋ, ಕ್ರಮೇಣ ಉಳಿದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಂಬತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಜಗಳ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡು, ಜಗಳ ಮಾಡುವವರಿಬ್ಬರೂ ಬಲಹೀನರು ಅಂತ ನಿನಗೇ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಸೋಲಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗೆಲುವು ಹಳೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಚಹಾದ ಎಲೆಗಳಂತವರು, ಬಿಸಿ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕುದ್ದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ತಾಕಿತ್ತು ಏನು ಅನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು. ಗಂಟೆ ಗಟ್ಟಲೆ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವನನ್ನು ದೂರವಿಡು, ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸೋಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಮಯ ತೆಗೋತಾನೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು, ಅದರಿಂದ ಮತ್ತೇನೂ ಆಗದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ನೀನು ಕನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿ ಹಾಕುತ್ತೀಯಾ. ನಿನನ್ನು ಕಂಡು ಅವರ್ಯಾರೋ ಸಂಕಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ನೆನಪಿರಲಿ. ಹಣ್ಣು ಬಿಡುವ ಮರಕ್ಕೆ ಜನ ಕಲ್ಲು ಬಿಸಾಡುವುದು.
ನಿನ್ನಿಂದ ಗೆಲ್ಲೋಕಾಗದಿದ್ರೆ ನಿನಗಿರುವುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ದಾರಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯನ್ನು ಭಯಂಕರ ಸುಸ್ತಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಆಟದ ಮೊದಲರ್ಧವನ್ನು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಆಡುತ್ತಾರೆ, ಎರಡನೇ ಆಟವನ್ನು ಆಡಿದವನು ಮಾತ್ರ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ, ಆವಾಗ ಅದೆಷ್ಟೋ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗದೆ ಇದ್ದುದು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೋ. ಗಟ್ಟಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮತ್ತು ಧುಮುಕುವ ನೀರು ತಮ್ಮದೇ ಹಾದಿ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನು ಯುವಕ, ಯಾವುದೇ ಸಾಲವಿಲ್ಲವಾ? ನೀನು ಶ್ರೀಮಂತ. ದೇವರು ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಅದರ ಭಾವವೇನಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಗೆಲುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಹತ್ತಿ ಬಂದ ದಾರಿಯೇ ಗೆಲುವಿಗಿಂತ ಚೆಂದಗಿತ್ತು ಅಂತ. ನಿನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಕೈಗಿಡಬೇಡ, ಕಡೇ ತನಕ ನಿನನ್ನು ಕಾಯೋದೆ ಅದು. ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದೇನೇನು ಸೌಂದರ್ಯ ನಿನ್ನಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿರು. ಆದರೆ ಅರವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸೌಂದರ್ಯವಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡು.
-ರಸ್ಕಿನ್ ಬಾಂಡ್
Wednesday, December 19, 2007
ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಏನಾದ್ರೂ ಗೀಚೋಣ..
"ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ
ಋಷಿಯ ನೋವಿಗೆ
ರೊಚ್ಚಿಗೆ ಮತ್ತು ಹುಚ್ಚಿಗೆ
ಅಥವಾ
ನಂದಿಸಲಾರದ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ"
ಕವಿಹೃದಯದ ಹಂಬಲವಿದು. ಬರೆಯುವ ತುಡಿತವಿದು. ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯರೊಬ್ಬರು ಪೋನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅವರೊಬ್ಬ ಗೀತರಚನೆಗಾರ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ಹಾಡು ಬರೆದವರು. ದಿನಾ ನೋಡಿದ್ರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ಅವರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜೊಂದಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣ ಹಿಡಿಸದೆ, ವಾಪಾಸ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಓದು ಮುಗಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಧಾಟಿ ಹೀಗಿತ್ತು "ಆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಾ ಓದುತ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಸಿದ್ದಿಯೇ ನನ್ನ ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಆ ಕಾಲೇಜು ಅಂಥದ್ದು. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸ್ ಆಗಿ, ಹುಟ್ಟೂರಲ್ಲೇ ಓದಿದೆ.ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ತುಡಿತ ನನ್ನ ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕವನ ಬರೆದ್ರೆ ಅದು ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗಲಿ, ಏನೇ ಅಗ್ಲೀ..ಬರೆದ ಖುಷಿ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದು. ನನ್ನ ಕವನಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಒಳ್ಳೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿದೆ. ಹಾಗಂತ ನಂಗೆ ಹಣಬೇಡ, ತೃಪ್ತಿಯಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಂಥಹ ಖುಷಿಯ ದಿನಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವೋ ಇಲ್ಲವೋ?" ಎಂದರು.
ನನಗೂ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹೀಗನಿಸುವುದುಂಟು. ಹುಚ್ಚೋ, ಖುಷಿಯೋ, ಹವ್ಯಾಸವೋ ಈ ಬರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರೋ ತೃಪ್ತಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದು. ಏನೇ ಆಗ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕಾಗದದಲ್ಲೋ, ಬ್ಲಾಗ್ ಮೇಲೋ ಎಲ್ಲದ್ರೂ ಗೀಚಬೇಕು. ತಪ್ಪೋ/ಸರಿಯೋ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಾನು ಬರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನೋ ತುಡಿತ, ಹಂಬಲವಿದೆಯಲ್ಲಾ..ನಾವು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತೆ. ಯಾರಾತ್ರನೂ ಮಾತಾಡಕ್ಕಾಗದೆ, ಏನೋ ಸಂಕೋಚವಿದ್ರೂ ಈ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ಇರಲ್ಲ. ನಾನು ಬರೆಯುತ್ಥೇನೆಂಬ ಧನ್ಯತಾಭಾವ ಮಾತ್ರ.
ಮೊನ್ನೆ ವಿವೇಕ್ ಶಾನುಭಾಗ ಅವರು ಮಾತಾಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ 'ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತೆ' ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಾರರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲೆನ್ನದೆ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರೂ ಬ್ಲಾಗ್ ತೆರೆದು..ಕನಸೋ/ನನಸೋ ಅಚ್ಚಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಗೀಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ದಸು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಕಾರಂತರು ಹೇಳಿದಂತೆ 'ಬರಿ ಹರಿ' . ತಪ್ಪೋ/ಸರಿಯೋ ಬರೆಯಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.
ಋಷಿಯ ನೋವಿಗೆ
ರೊಚ್ಚಿಗೆ ಮತ್ತು ಹುಚ್ಚಿಗೆ
ಅಥವಾ
ನಂದಿಸಲಾರದ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ"
ಕವಿಹೃದಯದ ಹಂಬಲವಿದು. ಬರೆಯುವ ತುಡಿತವಿದು. ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯರೊಬ್ಬರು ಪೋನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅವರೊಬ್ಬ ಗೀತರಚನೆಗಾರ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೆ ಹಾಡು ಬರೆದವರು. ದಿನಾ ನೋಡಿದ್ರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ ಅವರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜೊಂದಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣ ಹಿಡಿಸದೆ, ವಾಪಾಸ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಓದು ಮುಗಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಧಾಟಿ ಹೀಗಿತ್ತು "ಆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಾ ಓದುತ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಸಿದ್ದಿಯೇ ನನ್ನ ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಆ ಕಾಲೇಜು ಅಂಥದ್ದು. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸ್ ಆಗಿ, ಹುಟ್ಟೂರಲ್ಲೇ ಓದಿದೆ.ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ತುಡಿತ ನನ್ನ ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕವನ ಬರೆದ್ರೆ ಅದು ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗಲಿ, ಏನೇ ಅಗ್ಲೀ..ಬರೆದ ಖುಷಿ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದು. ನನ್ನ ಕವನಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಒಳ್ಳೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿದೆ. ಹಾಗಂತ ನಂಗೆ ಹಣಬೇಡ, ತೃಪ್ತಿಯಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಂಥಹ ಖುಷಿಯ ದಿನಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವೋ ಇಲ್ಲವೋ?" ಎಂದರು.
ನನಗೂ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹೀಗನಿಸುವುದುಂಟು. ಹುಚ್ಚೋ, ಖುಷಿಯೋ, ಹವ್ಯಾಸವೋ ಈ ಬರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರೋ ತೃಪ್ತಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗದು. ಏನೇ ಆಗ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕಾಗದದಲ್ಲೋ, ಬ್ಲಾಗ್ ಮೇಲೋ ಎಲ್ಲದ್ರೂ ಗೀಚಬೇಕು. ತಪ್ಪೋ/ಸರಿಯೋ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಾನು ಬರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನೋ ತುಡಿತ, ಹಂಬಲವಿದೆಯಲ್ಲಾ..ನಾವು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತೆ. ಯಾರಾತ್ರನೂ ಮಾತಾಡಕ್ಕಾಗದೆ, ಏನೋ ಸಂಕೋಚವಿದ್ರೂ ಈ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ಇರಲ್ಲ. ನಾನು ಬರೆಯುತ್ಥೇನೆಂಬ ಧನ್ಯತಾಭಾವ ಮಾತ್ರ.
ಮೊನ್ನೆ ವಿವೇಕ್ ಶಾನುಭಾಗ ಅವರು ಮಾತಾಡ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ 'ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತೆ' ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಾರರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲೆನ್ನದೆ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರೂ ಬ್ಲಾಗ್ ತೆರೆದು..ಕನಸೋ/ನನಸೋ ಅಚ್ಚಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಗೀಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ದಸು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಕಾರಂತರು ಹೇಳಿದಂತೆ 'ಬರಿ ಹರಿ' . ತಪ್ಪೋ/ಸರಿಯೋ ಬರೆಯಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.
ಆದರ್ಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೊರೆಯುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಡ, ಶಿಕ್ಷಕನೇ 'ಆದರ್ಶ'ವಾಗಬೇಕು..
"ಪಾಠ ಕೇಳದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕರೆಂಟ್ ಶಾಕ್ ಕೊಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷಕ"!!?? ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸುದ್ದಿ ಓದಿ ನನಗೂ ಶಾಕ್ ?! ಮುಂಬೈನ ಶಿಕ್ಷಕನೊಬ್ಬ ಪಾಠ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಶಾಕ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಜಲಂಗಾವ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭೂಸವಲ್ನಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಂತ್ ಮಿಶ್ರಾನೇ ಈ 'ಶಾಕ್ ಶಿಕ್ಷಕ'! ತನ್ನ ಪಾಠವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಆತ, ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಎಲಿಮೇಟರ್ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 22 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಶಾಕ್ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಅದೂ 8-9ನೇ ತರಗತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು. ಆದರೆ ಶಾಕ್ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಅನಾಹುತ ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲವಂತೆ. ಗಾಬರಿಪಟ್ಟ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಂತರ ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಿಳೀಸಿದ್ದಾರೆ.
ಹೆತ್ತವರು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ಕೊಟ್ಟರು, ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಯೂ ಆಯ್ತು. ನಂತರ ಜಾಮೀನಿನ ಮೇಲೆ ಆತನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತಂತೆ! ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಕಾನೂನು ಪ್ರಹಸನ. ಇಂಥ ಪ್ರಹಸನಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೆನೂ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಬರಗಾಲ ಬಂದಿರೋದು ಬಡವರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ, ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ, ನೈತಿಕತೆಗೆ..ಮಾತ್ರ ಬಿಡಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಆ ಶಿಕ್ಷಕನ 'ಶಾಕ್. ನಿಜ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೇ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರೆ? ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು? ಅದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ಇಂದು ದಿನೇ ದಿನೇ ಶಿಕ್ಷಕರ ಇಂಥ ಧೂರ್ತ ವರ್ತನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಶಿಕ್ಷಕಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ನೊಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವಂತೆ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಬೆತ್ತಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಇಂಥ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮ ಇನ್ನೂ ಜಾರಿಯಾಗಿಲ್ಲ.ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬದುಕಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಗುರು ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅಂಥ ಗುರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಕೇಳಿದ್ರೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾರೆ 'ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳೇ ಸರಿ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ,. ಶಿಕ್ಷೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೇನು ಮಾಡಲಿ?" ಇಂಥ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಮಾತಾಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಆದರ್ಶ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇರುವುದು ಬೆರಳಣಿಕೆಯಷ್ಟು.
ಹೌದು! ಸಮಾಜ ಬದಲಾಗಿದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದ್ರೆ ಬದಲಾದ ಸಮಾಜಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಕನ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದ್ರೆ ಇಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ ನೋಡಿ. ಆದ್ರೆ ಅಂಥವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಕಂಬಿಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ 'ಜಾಮೀನು' ಮೂಲಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮನೋರಂಜನಾ ಪ್ರಹಸನದಂತೆ. ಆತ ಅಪರಾಧಿಯೆಂದು ತಿಳಿದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ನೀಚ ಶಿಕ್ಷಕರು ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಶಿಕ್ಷೆ ಎಷ್ಟಾದ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ...ಹೇಗಾದ್ರೂ ಬಚಾವ್ ಖಂಡಿತ ಎಂದು. ಮತ್ಯಾಕೆ ಹೆದರಿಕೆ? ಅಧ್ಯಾಪಕರೊಬ್ಬರು ಬರೆದ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೆ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದ ಪರಿ ಹೇಗಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ ಮಾಡೋ ಅನಾಚರಗಳೆಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳದ್ದೇ..ಆದ್ದರಿಂದ 'ಗುರು' 'ಲಘು'ವಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ರು. ಬಹುಶಃ ಶಿಕ್ಷಕರ ಇಂಥ ನೀಚ ವರ್ತನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತೆ. ಅಂಥವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ನೀಚ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡಲಿ ಎಂಬುದೇ ನನ್ ಆಶಯ.
'ಗುರುವಿನ ಗುಲಾಮನಾಗುವ ತನಕ ದೊರೆಯದಣ್ಣ ಮುಕುತಿ' ಅಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಮಾತಿಗೂ ಮಹತ್ವವಿತ್ತು, ಗುರುಗಳೂ ಹಾಗೇ ಇದ್ರು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ಆದರೆ ಓರ್ವ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಇಂದಿಗೂ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋದು ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ. ಆದ್ರೆ ಪರಿಫೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಕೆಲ್ಸ ಶಿಕ್ಷಕನದು. ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗೆ ದುಡಿಯುವವನು ಶಿಕ್ಷಕನಾಗುವ ಬದಲು ವ್ಯಾಪಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನಷ್ಟೇ. ಆದ್ರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಹಿಂಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು..ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಇರಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲರ ಆಶಯ. ಬೇಕು ಕೂಡ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಶಿಕ್ಷಣ ರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಲಸು ತಂದಿಡುವ ನೀಚ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಬದುಕು ಕಳಕೊಂಡ್ರೆ ಮತ್ತೆ ರೂಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಆದರ್ಶ ಶಿಕ್ಷಕ ಬೇಕು. ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾರ್ಯಾರ ಆದರ್ಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕೊರೆದು, ಹೊರಗೆ ಬಂದು 'ನೀಚ ಪ್ರವೃತ್ತಿ'ಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರ ವಿರುದ್ಧ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಮಾಜದ ಸಮಸ್ತರೂ ವಿರೋಧಿಸಬೇಕು. ಏನಂತೀರಿ?
ಹೆತ್ತವರು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ಕೊಟ್ಟರು, ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಯೂ ಆಯ್ತು. ನಂತರ ಜಾಮೀನಿನ ಮೇಲೆ ಆತನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತಂತೆ! ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಕಾನೂನು ಪ್ರಹಸನ. ಇಂಥ ಪ್ರಹಸನಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೆನೂ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಬರಗಾಲ ಬಂದಿರೋದು ಬಡವರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ, ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ, ನೈತಿಕತೆಗೆ..ಮಾತ್ರ ಬಿಡಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಆ ಶಿಕ್ಷಕನ 'ಶಾಕ್. ನಿಜ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೇ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರೆ? ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು? ಅದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ಇಂದು ದಿನೇ ದಿನೇ ಶಿಕ್ಷಕರ ಇಂಥ ಧೂರ್ತ ವರ್ತನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಶಿಕ್ಷಕಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ನೊಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವಂತೆ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಬೆತ್ತಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಇಂಥ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮ ಇನ್ನೂ ಜಾರಿಯಾಗಿಲ್ಲ.ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬದುಕಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಗುರು ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅಂಥ ಗುರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಕೇಳಿದ್ರೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾರೆ 'ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳೇ ಸರಿ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ,. ಶಿಕ್ಷೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೇನು ಮಾಡಲಿ?" ಇಂಥ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಮಾತಾಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಆದರ್ಶ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇರುವುದು ಬೆರಳಣಿಕೆಯಷ್ಟು.
ಹೌದು! ಸಮಾಜ ಬದಲಾಗಿದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದ್ರೆ ಬದಲಾದ ಸಮಾಜಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಕನ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದ್ರೆ ಇಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಿಂದೆ-ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ ನೋಡಿ. ಆದ್ರೆ ಅಂಥವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಕಂಬಿಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ 'ಜಾಮೀನು' ಮೂಲಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮನೋರಂಜನಾ ಪ್ರಹಸನದಂತೆ. ಆತ ಅಪರಾಧಿಯೆಂದು ತಿಳಿದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ನೀಚ ಶಿಕ್ಷಕರು ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಶಿಕ್ಷೆ ಎಷ್ಟಾದ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ...ಹೇಗಾದ್ರೂ ಬಚಾವ್ ಖಂಡಿತ ಎಂದು. ಮತ್ಯಾಕೆ ಹೆದರಿಕೆ? ಅಧ್ಯಾಪಕರೊಬ್ಬರು ಬರೆದ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೆ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದ ಪರಿ ಹೇಗಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ ಮಾಡೋ ಅನಾಚರಗಳೆಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳದ್ದೇ..ಆದ್ದರಿಂದ 'ಗುರು' 'ಲಘು'ವಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ರು. ಬಹುಶಃ ಶಿಕ್ಷಕರ ಇಂಥ ನೀಚ ವರ್ತನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತೆ. ಅಂಥವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ನೀಚ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡಲಿ ಎಂಬುದೇ ನನ್ ಆಶಯ.
'ಗುರುವಿನ ಗುಲಾಮನಾಗುವ ತನಕ ದೊರೆಯದಣ್ಣ ಮುಕುತಿ' ಅಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಮಾತಿಗೂ ಮಹತ್ವವಿತ್ತು, ಗುರುಗಳೂ ಹಾಗೇ ಇದ್ರು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ಆದರೆ ಓರ್ವ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕನಿಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಇಂದಿಗೂ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋದು ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ. ಆದ್ರೆ ಪರಿಫೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಕೆಲ್ಸ ಶಿಕ್ಷಕನದು. ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗೆ ದುಡಿಯುವವನು ಶಿಕ್ಷಕನಾಗುವ ಬದಲು ವ್ಯಾಪಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನಷ್ಟೇ. ಆದ್ರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಹಿಂಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು..ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಇರಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲರ ಆಶಯ. ಬೇಕು ಕೂಡ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಶಿಕ್ಷಣ ರಂಗಕ್ಕೆ ಹೊಲಸು ತಂದಿಡುವ ನೀಚ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಬದುಕು ಕಳಕೊಂಡ್ರೆ ಮತ್ತೆ ರೂಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಆದರ್ಶ ಶಿಕ್ಷಕ ಬೇಕು. ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾರ್ಯಾರ ಆದರ್ಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕೊರೆದು, ಹೊರಗೆ ಬಂದು 'ನೀಚ ಪ್ರವೃತ್ತಿ'ಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರ ವಿರುದ್ಧ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಸಮಾಜದ ಸಮಸ್ತರೂ ವಿರೋಧಿಸಬೇಕು. ಏನಂತೀರಿ?
Subscribe to:
Posts (Atom)
